Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Επιστολή για την υποψηφιότητά μου στις εκλογές της ΠΕΘ

Αγαπητοί συνάδελφοι, Με αφορμή την υποψηφιότητά μου στις εκλογές της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων για την ανάδειξη νέου ΔΣ, θα ήθελα να σάς κοινοποιήσω κάποιες σκέψεις μου, πονεμένες σκέψεις. Να ξεκαθαρίσω πρώτα ότι επειδή δεν επιδιώκω τίποτε σε επίπεδο αξιωμάτων και θέσεων και δεν μού αρέσει να κρύβομαι ή να ωραιοποιώ, θα μιλήσω ελεύθερα. Είμαι μέλος της ΠΕΘ από το 2002, από την πρώτη στιγμή της εκπαιδευτικής μου σταδιοδρομίας, η οποία ξεκίνησε σε ένα μεγάλο ιδιωτικό Λύκειο των Αθηνών. Είχα την ευτυχή συγκυρία να έχω διευθυντή τον κ. Ηλία Φραγκόπουλο, ο οποίος με προσέλαβε, με έβαλε για πρώτη φορά στην τάξη και μού μίλησε για την ΠΕΘ. Ο ίδιος αργότερα διετέλεσε και πρόεδρός της. Με δυο λέξεις θα χαρακτήριζα τον κ. Φραγκόπουλο ως ιδεολόγο αγωνιστή για το μάθημα των Θρησκευτικών. Συναισθηματικός, μειλίχιος, ήρεμη δύναμη και πραγματικό στήριγμα. Συνεργάστηκα μαζί του για 4 υπέροχα χρόνια, πριν διοριστώ στο Δημόσιο με τις εξετάσεις του πάλαι ποτέ ΑΣΕΠ.  «Ακόμη ασχολείσαι με την ΠΕΘ;», απορού…
Πρόσφατες αναρτήσεις

Άμιρ-οι ευθυνών;

Δεν πάει πολύς καιρός που πυροβολούσες (συνώνυμο του «πληκτρολογούσες») πρόθυμα, άνετα και με απίστευτες κατάρες έναν απλό άνθρωπο, τη φωτογραφία του οποίου ανέβασε στο facebookένας ημιπαράφρονας γραφικός και τον υπεδείκνυε ως βασανιστή ζώων. Απεδείχθη ότι όλα ήταν αποκυήματα της φαντασίας του ημιπαράφρονος καθοδηγητή σου. Δεν πάει πολύς καιρός που κατακεραύνωνες την κρητική μαφία και τους ψευτονταήδες Κρητικούς για τον ξυλοδαρμό ενός 30χρονου στο Ρέθυμνο. Απεδείχθη ότι οι δράστες ήταν Γάλλοι τουρίστες. Τώρα, ο διευθυντής και ο σύλλογος διδασκόντων ενός ολόκληρου σχολείου είναι ρατσιστές, υπεύθυνοι και ηθικοί αυτουργοί για την ρατσιστική όσο και ηλίθια ενέργεια της επίθεσης με πέτρες στο σπίτι που μένει ο 11χρονος Αμίρ, μαθητής του σχολείου. Τα πράγματα εδώ είναι πιο σοβαρά. Όχι μόνο λόγω βιασύνης (για την οποία συχνά εκτίθεσαι, αλλά μυαλό δεν βάζεις), πριν ακόμη ολοκληρωθούν οι προβλεπόμενες διαδικασίες. Όχι μόνο γιατί γίνεσαι θύμα των sites που ψοφάνε για μερικά κλικ και βάζουν εμπρησ…

Έθνος, πατρίδα, σημαία…

Έθνος, πατρίδα, σημαία. Αιώνια ευγνωμοσύνη στις νηπιαγωγούς και στους δασκάλους που μάς φύτεψαν αυτά τα ιδανικά, αυτά τα σύμβολα. Και μπαίνεις στην εφηβεία και αναποδογυρίζουν όλα. Φτάνεις και σε ακρότητες, και όλα σού φταίνε. Και παθιάζεσαι και παρασύρεσαι και έντονα αισθάνεσαι. Και μπαίνεις στα 20 και αγωνίζεσαι. Σπουδές, μέλλον, αποκατάσταση. Η Ελλάδα που αρχίζει και σε πληγώνει. Αρχίζεις και μαθαίνεις το σύστημα. Κατεβαίνεις από τα συννεφάκια. Πολιτικοί, συστημικοί, βολεμένοι. Τσαλαπατούν το έθνος, εκπορνεύουν την πατρίδα, εκμεταλλεύονται τη σημαία. Για να φτιάξουν καριέρα, όνομα, λεφτά. Τι να κάνεις; Σιωπάς. Δεν γίνεται αλλιώς… Και να που είσαι στα 30. Ακούς καθαρότερα τώρα. Το διάγγελμα βγήκε: «Όποιος μιλάει για έθνος, πατρίδα και σημαία είναι φασίστας». Δεν σού φτάνουν οι πατριδοκάπηλοι, έχεις και τους μπουρδολόγους. Βούτυρο στο ψωμί όσων ανεγκέφαλων νομίζουν ότι ιερό χρέος του γνησίου Έλληνος είναι να χτυπάει με το κοντάρι της σημαίας όσους δεν ταιριάζουν με τη γνησιότητα. Να μι…

Ο Χριστός και οι Ινδιάνοι

Να εξηγηθώ πρώτα. Δεν είμαι από τους Συντάκτες των Νέων Προγραμμάτων Σπουδών στα Θρησκευτικά ούτε μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων. Δεν έχω κανένα προσωπικό όφελος από τη στήριξη των παραπάνω. Δεν κερδίζω κάτι με το να στηρίξω το «συριζοπρόγραμμα» (που δεν είναι τέτοιο, αλλά ας πάει και το παλιάμπελο…). Άλλωστε, στους περισσότερους είναι γνωστή η στάση μου απέναντι στο πρώτο συνθετικό του αδόκιμου όρου. Απλά, θέλω να περισώσω τα εναπομείναντα υγιή εγκεφαλικά μου κύτταρα. Ίσως και να επαναστατεί το γονίδιο της δυσανεξίας στη βλακεία και στην πονηριά. Όλοι το έχουμε. Άλλοι ως ενεργό, άλλοι σε υπνώττουσα κατάσταση, άλλοι ως συμβιβασμένο. Στο προκείμενο. Κυκλοφορεί στο διαδίκτυο η παραπάνω (απομονωμένη φυσικά) φωτογραφία με ατάκες όπως, «εμπαιγμός του Χριστού», «προδοσία της πίστης» και τα τοιαύτα. Είναι από το φάκελο μαθητή των Θρησκευτικών της Γ΄ Δημοτικού, προφανώς ενταγμένη σε κάποια ενότητα. Ιδού όλη η σελίδα, η οποία ανήκει στην ενότητα για τη Γέννηση του Χριστού:


Ακριβώς πάνω από τ…

Κλαίνε οι άντρες;

Κλαίνε. Μπορεί να πασχίζουν να μην τους δεις, αλλά ναι, κλαίνε. Όταν νιώσουν ότι σε πλήγωσαν, ότι σε βάρυναν, ότι σε συννέφιασαν. Κλαίνε από συναίσθημα, κλαίνε από πόνο. Τον σωματικό τον αντέχουν περισσότερο, στον ψυχικό παραδίδονται πιο εύκολα. Κλαίνε κι όταν γελάνε, όταν το παίζουν άνετοι, όταν τάχα αδιαφορούν. Τους καταλαβαίνεις αμέσως. Δεν μπορούν να σε κοιτάξουν στα μάτια. Παλεύουν να κρατήσουν χαρακτήρα, να τηρήσουν τα προσχήματα, να στεριώσουν τα στερεότυπα, αλλά... Κλαίνε από αγάπη. Και για την αγάπη. Τους σμιλεύει, τους ωριμάζει, τους δυναμώνει. Να το θυμάσαι, κορίτσι μου. Οι άντρες κλαίνε. Τα αρσενικά δεν κλαίνε…
Παναγιώτης Ασημακόπουλος Θεολόγος καθηγητής

Επιστολή του Παγκρητίου Συνδέσμου Θεολόγων για προσλήψεις αναπληρωτών, γ΄ ανάθεση Θρησκευτικών και εορτή τριών Ιεραρχών

ΠΑΓΚΡΗΤΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΥΠΑΤΙΑΣ 5, 71307, ΜΠΕΝΤΕΒΗ, ΗΡΑΚΛΕΙΟ Ε-mail: pstheologon@gmail.com
Ηράκλειο, 17-09-2017 Αριθμ. Πρωτ. 6
Αξιότιμε κύριε Υπουργέ, Ως Παγκρήτιος Σύνδεσμος Θεολόγων επικοινωνούμε μαζί σας για να ευχηθούμε καλή σχολική χρονιά με υγεία, δύναμη και δράσεις για το καλό των μαθητών μας και την ποιοτική αναβάθμιση της παιδείας. Επίσης, θα θέλαμε να θέσουμε υπόψιν σας κάποια ζητήματα, τα οποία θεωρούμε καίρια και σημαντικά για τη σωστή λειτουργία των σχολείων μας. Α) Πριν από λίγες ημέρες έγινε η α΄ φάση προσλήψεων αναπληρωτών εκπαιδευτικών στη γενική εκπαίδευση. Όπως συμβαίνει κάθε χρόνο, δεν υπήρχε η ειδικότητα των θεολόγων (ΠΕ01) ανάμεσά τους. Με δεδομένο ότι από φέτος είναι σε πλήρη εφαρμογή το Νέο Πρόγραμμα Σπουδών στο μάθημα των Θρησκευτικών και με τη διανομή στους μαθητές του έντυπου Φακέλου, θεωρούμε ότι είναι επιβεβλημένη η άμεση κάλυψη όλων των κενών θέσεων θεολόγων στα σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Όπως ο ίδιος τονίσατε, κατά την τελευταία ημέρα του τρ…

Τι έμαθα στο σχολείο…

3, 2, 1… Βγαίνουμε!! «Καλημέρα, παιδιά. Είμαι ο θεολόγος καθηγητής σας και μαζί θα κάνουμε το μάθημα των Θρησκευτικών…». Κλαπ, κλαπ (χειροκρότημα). Καλός ήσουν στην πρεμιέρα. Είσαι όμως σίγουρος ότι θυμάσαι παρακάτω; Για πάμε… 1. Οι μαθητές (ειδικά του Λυκείου) σε έχουν ήδη σκανάρει, ψυχογραφήσει και κατατάξει σε κατηγορία, πριν ακόμη πάρεις την πρώτη ανάσα και πεις την πρώτη συλλαβή από το «καλημέρα». Και για έναν ανεξήγητο λόγο, σπάνια πέφτουν έξω… 2. Θυμούνται τα άτιμα. Την αταίριαστη μπλούζα, τη λαδιά στο παντελόνι, τα λόγια που είπες. Ειδικά αυτά που προσβάλουν ή ομορφαίνουν, αυτά που υποβιβάζουν ή ενθουσιάζουν…. 3. Μην πουλάς υφάκι, μούρη, στιλάκι και εξουσία…. ειδικά αν δεν σου βγαίνουν από φυσικού σου. Κανείς δεν αγοράζει πλέον. Και όταν τα βλέπεις ήσυχα επειδή τα «ψάρωσες» και κάνεις ανενόχλητος βόλτες πάνω στο καλάμι σου, να ξέρεις ότι από μέσα τους θάβουν, βράζουν, γελάνε και σιχτιρίζουν… 4. Είσαι άνθρωπος κι εσύ. Με ανάγκες, προβλήματα και νεύρα. Και το λες συνέχεια…

Η δική μας Παναγία

Μόλις που γέννησες και δεν πρόλαβες να χαρείς. Φεύγεις αλαφιασμένη για την Αίγυπτο. Η εξουσία άγρυπνη με σκοπό να σκοτώσει το Παιδί. Άγρυπνη κι εσύ για να το σώσεις. Μικρομάνα, πρόσφυγας. Από μικρή απέναντι στον Άρχοντα του κόσμου. Τον βλέπεις να ξεψυχάει. Σπαράζεσαι. Τι φρικτό για μια Μάνα να κηδεύει το Παιδί! Δεν είναι μόνο αυτό. Είσαι Μάνα ενός κακούργου, ενός αποτυχημένου, ενός ατιμασμένου. Κακούργα, αποτυχημένη, ατιμασμένη κι εσύ. Ανελέητη και οδυνηρή η ρομφαία που σε διαπέρασε. Ανελέητη και οδυνηρή η κοινή γνώμη. Μαζί με τη θρησκεία αποφάσισαν. Τέλος το Παιδί. Το σκέπασε ο τάφος. Στο περιθώριο εσύ. Να περιμένεις το δικό σου θάνατο. Τέλος, είπαμε… Όποιος θυμώνει με τη ζωή του, όποιος τα βάζει με τη θρησκεία, όποιος είναι στο τέλος, ας σηκώσει το βλέμμα του σε αυτή τη Μάνα. Δεν θα του πει τίποτα. Δεν χρειάζεται, άλλωστε… Όποιος βαδίζει σίγουρα, όποιος διδάσκει μισογυνισμό, όποιος τα ξέρει όλα, ας ρίξει μια καλύτερη ματιά στην εικόνα της Κοίμησης. Σε μία λεπτομέρεια. Συνήθ…

Περί παρελάσεων και άλλων δαιμονίων…

(Αδριανούπολη, 25 - 3 - 1922)
            Να εξηγηθώ για να …παρεξηγηθώ! Ο καθένας σε αυτή τη ζωή ό,τι θέλει βλέπει και ό,τι θέλει καταλαβαίνει. Ως εκ φύσεως αντίθετος με τη στρατιωτική νοοτροπία και το μιλιταριστικό πνεύμα, στις μαθητικές παρελάσεις βλέπω τα κάτωθι: α) Τους μαθητές μου να βαδίζουν με χαμόγελο και ζωντάνια σε μία συμβολική εκδήλωση απόδοσης τιμών σε ανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους για να υπηρετήσουν αξίες και ιδανικά (φιλοπατρία, ελευθερία, αξιοπρέπεια, κ.λ.π.) β) Μικρούς και μεγάλους να καμαρώνουν μέσα στις ποικίλες, περίτεχνες και πολύχρωμες παραδοσιακές ενδυμασίες του τόπου μας. Στοιχείο πολιτισμού, λαογραφίας και ιστορίας, όπως συμβαίνει και σε αντίστοιχες παρελάσεις σε κάθε γωνιά αυτού του πλανήτη. γ) Μικρές ψηφίδες ιστορίας και σεβασμού των συμβόλων, μόνο και μόνο λόγω της παρουσίας της σημαίας, των τραγουδιών και των λόγων που ακούγονται. Στο χέρι εκπαιδευτικών και γονιών είναι να αξιοποιήσουμε σωστά τις ευκαιρίες και να αποφύγουμε τη σκοτεινιά του εθνικισμού. δ) …

Το «παιγνίδι» με τους ιερούς κανόνες

- Θέλεις να αποδείξεις ότι είσαι ο μόνος σωστός Ορθόδοξος Χριστιανός, υπερασπιστής και μαχητής της γνήσιας πίστης; (Άντε και μερικοί άλλοι με τους οποίους συγγενεύεις πνευματικά και διανοητικά…) - Θέλεις να αποδείξεις ότι όσοι δεν «πας» - από τον Οικουμενικό Πατριάρχη μέχρι το γείτονα που δεν χωνεύεις - είναι οικουμενιστές και μεταπατερικοί, άσχετα αν δεν ξέρεις τι σημαίνουν οι όροι αυτοί; Παίξε κι εσύ το «παιγνίδι» με τους ιερούς κανόνες. Υπάρχουν τρεις βασικοί όροι: α) Επιλέγεις τους κανόνες που σε βολεύουν και αποφεύγεις έντεχνα και σιωπηρά αυτούς που δεν σε βολεύουν. β) Αλλοιώνεις το κείμενο και το πνεύμα του κανόνα (είτε έντεχνα από σκοπιμότητα, είτε αυτονόητα από ημιμάθεια). Ίσως για να μη μπλέξεις και με πολλά, να παραθέσεις μόνο τον αριθμό του κανόνα κι ας γράφει αυτός ό,τι θέλει. Αν μάλιστα, αντί για νούμερο βάλεις γράμμα (δηλαδή αντί για 21ο κανόνα, πεις κα΄) αποκτάς καλύτερο θρησκευτικό prestige. Για παράδειγμα, σε ερώτηση για το αν η γυναίκα κατά την περίοδό της …